کاهش تنوع زیستی مهمترین عامل بروز شیوع بیماریهای عفونی است!
کاهش تنوع زیستی مهمترین عامل افزایش دهنده احتمال و شدت شیوع بیماریهای عفونی است؛ بیشتر از سایر عوامل.
پس از آن، تغییرات آب و هوایی و گونههای مهاجم بودند که اثر معنیداری بر افزایش بیماریها داشتند.
آلودگی شیمیایی هم تأثیر منفی دارد اما کمتر از کاهش تنوع زیستی و آب و هوا.
عامل تغییر زیستگاه/از بین رفتن زیستگاه به طور کلی اثر افزایش بیماریها را نشان نداد؛ در بعضی موارد حتی کاهش داده است. یکی از دلایل این است که زیستگاههایی که انسانها در آن زندگی میکنند (مثلاً شهرها) معمولاً زیرساختهای بهداشتی و نظافتی بهتر و تنوع حیات وحش کمتر دارند، لذا فرصت تماس با پاتوژنهای حیوانی کمتر است.
چند فرضیه که محققان برای توضیح یافتهها مطرح کردهاند:
اثر رقت یا رقیقسازی (Dilution Effect): وقتی تنوع زیستی پایین میآید، گونههای کمیاب و غیرباکیفیت (از نظر انتقال بیماری) حذف میشوند و غالبیت با گونههایی میش.د که توانایی بیشتری برای انتقال پاتوژن دارند. بنابراین بیماریها راحتتر گسترش پیدا میکنند.
تماس بیشتر انسان با حیات وحش: وقتی زیستگاهها دستخوش تخریب، جنگلزدایی و تغییر کاربری میشوند، انسانها و حیوانات وحشی بیشتر در تماساند که ریسک انتقال بیماری (spillover) را افزایش میدهد.
تغییر آب و هوایی و آلودگیها که ممکنه سیستم ایمنی میزبانها رو تضعیف کنن یا شرایطی ایجاد کنن که پاتوژنها راحتتر رشد کنن. مثلاً گرمای بیشتر، رطوبت تغییر یافته، بار آلودگی بالاتر، تنش زیستی زیاد.
تمامی خدمات و محصولات این سایت، حسب مورد دارای مجوزهای لازم از مراجع مربوطه می باشند و فعالیت های این سایت تابع قوانین و مقررات جمهوری اسلامی ایران است.